مدیرعامل مس کاوان نماد، انضباط سرمایه‌گذاری، مدیریت ریسک و بازده اقتصادی را از الزامات توسعه پایدار شرکت‌های معدنی دانست و تأکید کرد که تصمیم‌های توسعه‌ای نباید صرفاً بر اساس شرایط فعلی بازار گرفته شوند. به گفته وی، مدیریت معدن باید علاوه بر اقتصاد امروز، سناریوهای احتمالی آینده را نیز در نظر بگیرد؛ چراکه ممکن است پروژه‌ای که با شرایط کنونی توجیه اقتصادی دارد، چند سال بعد با واقعیت‌های متفاوتی روبه‌رو شود.
وی با اشاره به نقش بازار سرمایه در توسعه شرکت‌های معدنی و صنعتی اظهار کرد: پروژه‌های معدنی و فرآوری به سرمایه قابل‌توجهی نیاز دارند و دسترسی به ابزارهای متنوع تأمین مالی می‌تواند روند اجرای آن‌ها را تسریع کند. با این حال، بازار سرمایه تنها منبع تأمین مالی نیست، بلکه سازوکاری برای ارزیابی عملکرد شرکت‌ها و نظارت بر نحوه تخصیص منابع نیز به شمار می‌رود.
به گفته او، حضور در بورس شرکت‌ها را در معرض ارزیابی مستمر سرمایه‌گذاران، تحلیلگران و سهامداران قرار می‌دهد و مدیریت باید منطق اقتصادی سرمایه‌گذاری‌ها و آثار آن‌ها بر آینده شرکت را شفاف توضیح دهد. انتشار اوراق، افزایش سرمایه و جذب منابع سرمایه‌گذاران می‌تواند ظرفیت اجرای پروژه‌ها را تقویت کند، اما این منابع زمانی به مزیت پایدار تبدیل می‌شوند که با بازده مشخص، جریان نقدی مناسب و مدیریت ریسک همراه باشند.
مدیرعامل مس کاوان نماد با تأکید بر اینکه افزایش ظرفیت تولید به‌تنهایی معیار توسعه نیست، گفت: اگر رشد تولید با افزایش هزینه استخراج و فرآوری به ازای هر تن، نیاز بیشتر به سرمایه در گردش یا کاهش بازده سرمایه همراه شود، نمی‌توان آن را لزوماً توسعه اقتصادی دانست. توسعه زمانی ارزشمند است که در کنار افزایش ظرفیت، بهره‌وری، جریان نقدی، حاشیه سود، کیفیت دارایی‌ها و توان سرمایه‌گذاری مجدد نیز بهبود پیدا کند؛ رویکردی که می‌توان آن را رشد ارزش در برابر رشد حجم نامید.
سید حجت زینلی پایداری سرمایه را به معنای هدایت منابع به سمت پروژه‌هایی دانست که در بلندمدت ارزش واقعی ایجاد می‌کنند. به گفته وی، خرید معدن جدید، افزایش ظرفیت کارخانه، تهیه ماشین‌آلات و ورود به پروژه‌های فرآوری، اگرچه فرصت‌های سرمایه‌گذاری محسوب می‌شوند، اما لزوماً از توجیه اقتصادی برخوردار نیستند. هر پروژه باید از نظر میزان سرمایه موردنیاز، ارزش‌آفرینی، زمان دستیابی به جریان نقدی و ریسک‌های احتمالی بررسی شود.
وی با هشدار نسبت به پراکندگی منابع در پروژه‌های متعدد تصریح کرد: افزایش تعداد پروژه‌ها الزاماً به معنای بزرگ‌تر شدن یا موفقیت بیشتر شرکت نیست. ورود همزمان به طرح‌های مختلف می‌تواند منابع مالی را درگیر کند و تمرکز مدیریتی را کاهش دهد. از این رو، توسعه باید مرحله‌به‌مرحله و بر اساس اولویت اقتصادی پیش برود؛ به‌گونه‌ای که هر پروژه بتواند ظرفیت مالی و عملیاتی لازم برای اجرای پروژه بعدی را فراهم کند.
زینلی مدیریت ریسک را بخش جدایی‌ناپذیر استراتژی توسعه دانست و بر ضرورت حفظ بخشی از توان مالی و مدیریتی شرکت برای مواجهه با تغییرات بازار تأکید کرد. او این رویکرد را «حفظ اختیار آینده» نامید و توضیح داد که متعهد کردن تمام منابع به پروژه‌های فعلی ممکن است امکان بهره‌برداری از فرصت‌های بهتر در سال‌های آینده را از بین ببرد. به گفته وی، گاهی انجام ندادن یک سرمایه‌گذاری، تصمیم درست‌تری برای حفظ منافع سهامداران است.
وی همچنین کیفیت تصمیم‌گیری و تخصیص سرمایه را از عوامل شکل‌دهنده مزیت رقابتی شرکت‌های معدنی در آینده دانست و گفت: در شرایطی که بسیاری از شرکت‌ها ماشین‌آلات خریداری می‌کنند، کارخانه می‌سازند و ظرفیت تولید خود را افزایش می‌دهند، تفاوت اصلی در انتخاب پروژه مناسب، زمان‌بندی اجرا، شیوه تأمین مالی و میزان بازده آن شکل می‌گیرد. تقویت نظام تصمیم‌گیری و هدایت سرمایه به سمت فرصت‌های اقتصادی، می‌تواند به یک دارایی نامشهود ارزشمند برای شرکت تبدیل شود.
مدیرعامل مس کاوان نماد در پایان، شرکت مطلوب صنعتی و معدنی را مجموعه‌ای با دارایی‌های باکیفیت، منابع متنوع خلق ارزش، هزینه‌های کنترل‌شده و پروژه‌های توسعه‌ای منضبط توصیف کرد که در برابر تغییرات بازار نیز توان مقاومت داشته باشد. بر این اساس، توسعه پایدار نه با افزایش صرف ظرفیت و تعداد پروژه‌ها، بلکه با تخصیص هوشمندانه سرمایه، حفظ بازده اقتصادی و ایجاد ارزش بلندمدت محقق می‌شود.